Alá polos comezos dos 90, con escasos 14 anos, Pachi Delgado comezou a frecuentar os estudos de gravación máis próximos á súa contorna, en calidade de guitarrista dos gañadores do Lagarto Rock dese ano; o premio consistía na gravación dun disco para a extinta Polygram Ibérica (hoxe Universal Music). Esa primeira visita a un estudo de gravación profesional, supuxo para un mozo de 14 anos, un fito que recordará ao longo da súa vida... sobre todo porque anos despois acabaría sendo o seu medio de vida e, aínda hoxe en día, compatibilízao coa súa faceta artística.

Logo de ser líder e voz de Alis Dee, a banda de culto xienense, Pachi decidiu dedicarse á produción traballando desde o seu estudo en Baeza (Alis Record) con innumerables grupos e nomes tan importantes como Josele Santiago (realizando a preproducción de "As golondrinas, etc..."), e botándose á estrada como técnico de son de bandas como Os Inimigos ,Chucho, Deluxe, Sexy Sadie, Pastora Adoitar, Medina Azahara, entre outros.

Por iso criamos perder un gran músico gañando un excelente produtor, e aí equivocámonos. Non perdemos nada xa que Pachi volve en solitario baixo o nome de ALIS, rexurdindo como un ave fénix das cinzas da súa antiga banda.

O seu disco de presentación presenta 13 cancións cociñadas a lume lento, producidas por el mesmo. Agora sabemos que non pode separarse da composición xa que o pop e o rock inglés de melodías ancestrais flúe polas súas veas a gallarón, a súa voz envelenada de vida loita, co castelán como arma, para reivindicar a emotividade dos sons perdidos, converténdoo en clásico e imprescindible para o panorama nacional, porque el escribe coa sinceridade do que conta historias de realidade (reais), por iso cada canción é un directo á mandíbula, un capítulo da nosa propia vida, unha escapada cara á esperanza, o amor, a nostalgia.

Estes días chega a nosa terra e ten os seguintes concertos:DIA 1. SAN VICENTE DO MAR (O GROVE, PONTEVEDRA). [Sala o Naútico]. 22:00 h.

- DIA 2. VIGO. [Sala El Ensanche]. 22:00 h.

- DIA 3. LUGO. [Sala Babel]. 22:00 h.

Maís inforación sobre o mesmo en na súa páxina web www.alismusic.com  e podes ver un video en http://www.youtube.com/watch?v=iXEZY1ekrso . Decir que é un asiduo de Cambados a amigo do noso Pepe Cacabelos.

------------------------------------------------------------

 

FUTBOL DE CAMBADOS En : www.clubjuventudcambados.cl.tf

BALONCESTO DE CAMBADOS EN: www.xuven.com

------------------------------------------------------------

NOTABLE ACTUACIÓN DE MIGUEL PALACIOS EN OURENSE

O xadrecista cambadés Miguel Palacios conseguiu a terceira praza do Primeiro Festival Internacional de Xadrez "Ourense 2008", categoría infantil, celebrado o pasado domingo na cidade das burgas dentro do programa de "Deporte e Ciencia para a Xuventude". Ao torneo asistiron 300 mozos de idades comprendidas entre os 7 e 16 anos, competindo na categoría infantil un total de 50 xogadores.
Palacios, que conseguiu 6 vitorias, por unha única derrota, finalizou o torneo cos mesmos puntos que o ourensán Samuel Cruz e o santiagués Luís Medarde, que serían primeiro e segundo, respectivamente. A única derrota produciuse na cuarta rolda ante Cruz, destacando as vitorias ante o ex campión galego Cristian Freire, a subcampioa galega Aranzazu Sánchez e, especialmente, na última rolda, ante o actual medalla de bronce de Galicia, Sergio Blázquez.
Ademais do trofeo acreditativo do terceiro clasificado, Miguel conseguiu unha bicicleta como premio adicional, trofeos ambos os que recibiu de mans do Gran Mestre Internacional, o mozo ourensán de 16 anos Iván Salgado*
A actuación de Miguel en Ourense veu redondear un fin de semana sensacional, xa que na tarde do sábado Palacios conseguiu co seu equipo da Escola de Xadrez Pontevedra, a permanencia na Segunda División galega, categoría na que tamén continuarán un ano máis os cambadeses do club Albariño de Xadrez.

MIGUEL PALACIOS CON IVAN SALGADO. IVÁN SALGADO quen  aos seus 16 anos (cun "elo internacional" de máis de 2500 puntos) converteuse no primeiro xogador galego da historia en conseguir o máximo título que se pode alcanzar no mundo do xadrez: Gran Mestre Internacional, e no segundo xogador español máis novo en conseguilo. O pasado mes de febreiro Iván foi recibido por Consellería de Cultura e Deportes da Xunta de Galicia, en recoñecemento á súa traxectoria deportiva e persoal. Estamos ante, non unha promesa, senón xa unha realidade do xadrez galego e nacional, que é o exemplo e ídolo de todos os novos xadrecistas de Galicia.

------------------------------------------------------------

     

Mon Costa é un pintor cambadés figurativo, tal é como él se define, descendente dunha familia eminentemente mariñeira coñecidos en Cambados coma “os polos” armadores do cerco de longa tradición en Cambados, toda a su familia se adicou o mar, pero a él douselle por esto da pintura, e ven a ser un dos pintores galegos máis destacados, o seu derradeiro galardón foi ser gañador da II concurso “Paisaxes de Sanxenxo, coa súa obra “As lagoas de Vilalonga.

Unha Grande Chea.- De donde che ven a afección a pintura?

Mon Costa.-  Ben, recordo que cando era moi neno, indo dos Catro Camiños cara a Santomé á casa dos meus avós, onde nacín -aínda a tenda de flores (Hedra?) era un taller de zapateiro-, sorprendéume alí mesmo diante da primeira das árbores da Alameda un home sentado pintando… quedéi aparvado mirando a súa indumentaria co seu gorro, bata, e os seus útiles, o cabalete, os pincéis, a paleta chea de cores e misturas… e o lenzo onde xa se vía o esplendor daquela “Alameda” que gardo no meu corazón xunto con tantos recordos daquela época. Penséi que aquelo era unha especie de maxia e sentín como se aquelo pertencese a outra dimensión e aquel home fose un deus. Non o sabía explicar pero gustóume tanto que me quedóu impreso na alma ata hoxe.

   Segundo ía crecendo, esa inquietude de facer cousas me levóu a debuxar, facer barcos de madeira ou castelos de cartón ou con calquera material que topaba. Creo que esta “sensibilidade”, por chamarlle de algún xeito, é algo innato nas persoas e a súa evolución dependerá das circunstancias vividas.

U.G.CH.- Como definirias a túa pintura.

M.C.- Definir a miña pintura resúltame un pouco difícil, pois como pasa con moitas outras persoas con esta inquedanza, hai épocas de cambio de tendenzas. Quizás seréi figurativo toda a miña vida, ainda que gardo algún estudos abstractos que quizáis vexan a luz algún día. Agora mesmo, estóu nunha fase máis colorista, escapando un pouco do realismo, buscando máis o efecto da cor que o do dibuxo en sí. Penso que de algunha maneira se debe investigar na imaxinación para non quedar estancado, e menos agora, cando esta sociedade ten un xuicio estético tan cambiante. ¿Acórdaste de cando levar un pantalón roto era vergonza? Xa ves, agora é o revés, pero eso sí, de “marca”.

   De xeito que esta sociedade voltouse un tanto pseudoecléctica, compulsiva na imitación, e se aquel ten na casa un “Modigliani” (sexa porque sabe, sexa porque ten cartos que gastar), eu tamén o quero igual. E a arte muda nun subproduto similar a un “todo a 100” onde importa máis a “marca” -ainda que sexa unha reproducción barata (ás veces numerada)- que o gusto persoal. Moita xente lémbrame a procuradores de reliquias de santos. Pobres eles, se o cadro que ven non lles transmite nada, se non o viven, de que serve telo na casa. Outra cousa sería mercar “marcas” como inversión de futuro, aínda que non todo guste, pero isto non é arte, senón coleccionismo… ou negocio.

   É triste deixar que outros nos impoñan o seu criterio coa escusa de ser entendidos na materia. Cantas patadas levaron os “Impresionistas” por eso. ¿E agora qué?

   En fin, eu trato de seguir os dictados do meu corazón e as veces quedo máis contento e outras non tanto… pero, ao pasar un tempo, e tornar para mirar algúnha cousa que non me convencía, vexo que xa non é tan rara. Estas experiencias anímanme, como dixen antes, a buscar novos sendeiros.

U.G.CH.- Influe o estado de ánimo a hora de pintar (luz, cór etc).

M.C.- O estado de ánimo é a metade do cadro. A outra metade é a técnica que teñas. Hay días que teño desexos de revolucionar o que fixen o anterior. Tamén hai tempadas de continuismo e de plena satisfacción de pintar por pintar.

   Coas estacións -e creo que lle pasa a todo o mundo- tamén sinto, a medida que a natureza vai amosándonos cada cambio, coa súa particular riqueza cromática, unha necesidade de acompañala. E me vale igual un canaval mecido co vento húmido do sur que o xacer dunha folla outonal ou o murmurio dun regato en primavera.

   Ás veces, saindo ó campo ou na beira do mar, teño visto imáxes tan fermosas e tan delicadamente cambiantes que me preguntaba, ¿qué cuadro pode amosar todo isto? Ou ¿Qué instante pode mostrar todo este basto esplendor? ¡Hai momentos tan efímeros e tan intensos á vez! De cando en vez conducindo por algunha autoestrada ou rondando polos camiños, unha destas imaxes ten cabida nas miñas pupilas. Paro onde podo e cando chego ó sitio xa non é igual.Mudou a luz, xa pasou a nube ou comeza a chover. Ás veces quedo tan abraiado mirando ó espello retrovisor que teño levado algún susto o voltar a mirada o frente. Nese intre tan só existe aquela imaxe, case máxica, na retina.

   Por iso é tan difícil pintar ao aire libre, queres abranguer todo coma un tesouro  e só podes levar contigo un anaco. Pero esa doce contemplación da paisaxe   infunda, cos seus aromas e susurros queda na mente coma a parte espiritual da obra pictórica.

U.G.CH.- A hora de pintar que prefires obxectos ou persoas?

M.C- O impulso que te leva a pintar é unha interpretación persoal do que ves e sentes, así que se pinto unha paisaxe, gústame enmarcar aquilo que máis me move a facelo, trato de gozar da pintura antes de mirar a súa saída comercial.

   Non teño unha preferencia marcada hacia uns motivos en particular. Vou pola rúa e vexo a unha anciá labrega e a sua tenrra figura anímame a recoller ese instante de traballo cheo de esforzo e á vez de sensibilidade artística. Do mesmo xeito, un mendigo, unha mariscadora ou unha paisaxe móstra dita sensibilidade. O difícil é captar o intre exacto que encadre a acción.

   As persoas teñen alma e a min gústame transmitir iso cando as pinto, en cambio nas paisaxes  ou bodegóns busco armonía formal ou impacto cromático. Nestes tes a vantaxe de modificar algúns parámetros e axustar o modelo á obra. Pero a figura humana limítate un pouco máis e non sempre tes un modelo disposto a soportar a tortura de analizar tódalas posibilidades dunha pose; a búsqueda dos volúmenes luces ou expresión;supón un esforzo extra a non ser que se trate de un modelo profesional ou amigo moi paciente.

U.G.CH.- Que pintores influiron no teu estilo , se influeu algún.

M.C.- Cando comecei a pintar “en serio” alá polos catorce anos, miraba ós clásicos foráneos e españoles como Velázquez, Goya ou Murillo e pensaba que eran metas a buscar. Logo co tempo ves outras riquezas como Fortuny ou Van Gogh, e de súpeto descobres a Picasso, pero con outra perspectiva te das de conta de que prácticamente xa o fixo todo.

   Non podo falar de que condicionaran o meu estilo. Asumo algunhas influenzas propiamente suas pero vou ó encontro dun camiño de expresión persoal. Así que recolles algo de todos, de Durero a Kandinsky, de Leonardo a Klimt… Todos son mestres dos que apetece aprender. O que acontece é que hai que ter a calidade e valentía deles para chegar tan lonxe.

   E dende una miña modesta posición, penso buscar o que para min é novedade e seguir  pintando, tratando de vencer con humildade as miñas limitacións, sendo esta unha  dedicación intimista e á vez aberta  á interpretación do observador.

U.G.CH..-Como levas o de ensinar a pintar ¿pros e contras?.

M.C.-  Ensinar os alicerces do debuxo e desenvolver éste a ámbitos mais extensos como son as diversas técnicas pictóricas, era algo descoñecido para min. E non por ter máis ou menos dominio dunha técnica específica, senón porque cada receptor é un mundo. Teño persoas que necesitan unha explicación paso a paso, e outras con catro conceptos básicos mostran unha soltura sorprendente. Esto é independente da súa idade, dada a diferenza de madurez entre alumnos da mesma xeración. Tamén existen varios graos de sensibilidade artística independientemente do sexo. É por iso que eu atopo mais audaces.   

   Levo sorpresas moi agradables cando un adulto comenza  por que ten esa gana latente e, ó fin, decide da-lo paso. Son moi agradecidas e encántame velas disfrutar  aínda cando teñen que corrixir algo, porque  sinten que están aprendendo.

   Os nenos son diferentes. ¿Cal é o neno ó que non lle gusta pintar? Poucos. Pero claro, se eu abro a porta a ese estímulo tan precoz, estou ben seguro que teria moita dor de cabeza. De feito cando din clase ós cativos da A.P.A. trataba de levar a actividade de forma amena pero sempre saía  canso. Algúns daqueles nenos  viñeron despóis á miña academia e hoxe pintan mellor. Outros o deixaron daquela pero tamén lle estou agradecido porque me axudaron a coñecé-la psicoloxía infantil e pasamos bos ratos de inxenio e risas.

   Pero, ó fin, tiven que por unha idade mínima de dez anos para evitar nenos que non tiñan ben definido o seu gusto pola pintura. Esto non significa que nenos de menos tempo non sexan merecedores de comezar, pero o certo é que os outros xa chegan cunha disposición un chisco máis seria.

   Pintar cansa moito aínda que tamén relaxe ás veces. O mesmo ocorre co ensino, é canso pero é tamén infinitamente agradábel ver firmar un cuadro con orgullo contenido. Como en todo hai días bos e outros non tanto, pero cando un ve as cousas coa perspectiva do tempo é gratificante ver que algún daqueles nenos chegou lonxe ou simplemente mostra os seus cadros na casa ou nunha exposición con orgullo.

U.G.CH.- A que pintor admiras.

M.C.- Antes nomeei a algúns pintores da historia que me gustaban. Actualmente hay moitos que tamén me gustan como Quesada (o dos chistes tamén), Xavier Pousa, Goday, Isabel Guerra, Antonio López, Ricardo Sanz, Royo, Lladó... Estranxeiros como Francine Van Hove e algún máis que agora non lembro pero ós que sempre teño presentes.

   De Cambados merecen moitos o meu recoñecemento por diversos motivos, Lino por ser esencia da “Bohème” ou Baamonde por a súa fantasía. Todos aportan o seu espírito a unha disciplina que hoxe ten un rexistro e que co paso do tempo será recoñecida a súa valía.

U.G.CH..- Cando tes previsto unha nova exposición e donde

M.C.- Agora mesmo teño dúas exposicións permanentes, unha no meu estudio e outra en Santiago. Estou pendente dun concurso en Padrón para maio. Teño tamén prevista unha en Sanxenxo e outra en Poio e a curto prazo é posible que poña algún cuadro no verán en Cambados pero só unha mostra das últimas obras en algunha cafetería. Logo quizáis en Ribadumia, non sei... Estou un pouco canso de deambular cos cadros de sala en sala porque se acaban danando. Gustaríame facer unha exposición cos meus alumnos cara a fin de ano, probablemente en Exposalnés, depende das datas que teñan libres.

   En fin, voto de menos outras salas no Concello pero é o que hai.

  ¿Imaxinádesvos unha exposición ó aire libre na Pazo de Fefiñáns ou unha carpa no de Torrado con tódolos artistas de Cambados? Poderíase facer anual e sería un atractivo cultural extraordinario. E, xa metidos, un concurso ó aire libre, que non vale nada en comparación a outros eventos menos enriquecedores. Ese é un soño que me gustaría ver cumprido. Non me serve oir que vivimos en terra de artistas e non facer nada por apoialos.

   Mon moitas grazas por darnos esta entrevista e faremos todo o posible para que a túa derradeira inquedanza non caia en saco roto.

Os que queiran contactar con él  poden facelo por medio do seu correo joseramoncosta@gmail.com , ou ben por correo ordinario dirixindoo  a súa academia sita na Rua Rosalía de Castro de Cambados, máis información sobre o pintor na súa páxina web www.moncosta.tk .

------------------------------------------------------------

FUTBOL DE CAMBADOS En : www.clubjuventudcambados.cl.tf

BALONCESTO DE CAMBADOS EN: www.xuven.com

------------------------------------------------------------

CARACOL REMATOU CUN ÉXITO TOTAL O SEU TRABALLO

Remate de teatro coracol o que asistiu a delegada provincial de cultura marta patrcia souto.

Teatro Caracol puxo un brillante peche no día de onte a quince días de actuación para os nenos da comarca e tamén en funcións de domingo para os maiores. Os actores e a súa directora remataron cansos, o mesmo tempo que satisfeitos e emocionados polo éxito acadado. No función das oito de onte asistiu a mesma a Delegada provincial de cultura e Deportes Dª Marta Patricia Souto, quen quedou gratamente sorprendida en marabillada pola actuación de Teatro Caracol. Dicir por último que tódolos colectivos cambadeses debemos apoiar, comezando polo Concello, a Teatro Caracol  na súa proposta os Premios da Cultura Galega no eido Iniciativa Cultural.

------------------------------------------------------------

O equipo cambadés, nun abarrotado pavillón de San Tome, superou o seu duelo con Brunete (4-1) e volve a División de Honra. 
O Establecementos Otero xa é novo equipo de División de Honra tras un ano no duro exilio da primeira nacional. Restaba superar na mañá de onte ao Brunete para certificar o ascenso e os cambadeses fixérono nunha competidísima contenda a pesar do que poida indicar o 4-1 final.
Karol Hasek sumou dous puntos e medio mercé aos seus triunfos en individuais, un deles sobre o romanés Diamandi, xunto á vitoria no dobres formado con Jacobo Enseñat ante Diamandi e Raúl Díaz.
Tamén contribuíu de xeito notable Eduardo Barreiro no logro conseguido grazas ao seu triunfo en individuais, partidos todos eles dunha igualdade manifesta. Aos seus 14 anos, o mozo cambadés completou unha fase de ascenso máis que brillante mentres que Karol Hasek deu continuidade á condición de invicto que mostrou durante toda a tempada.
Ademais do Establecementos Otero, tamén estarán o próximo ano en División de Honra Figueres, Linares e Miguelturra de Cidade Real mentres que o Avilés situouse quinto á espera de que se confirme un ascenso máis.
Desde o Club Cambados Tenis de Mesa agradeceuse á afección o gran apoio prestado, así como á Adega Terras de Asorei a colaboración prestada en concepto de patrocinio desta fase de ascenso.

Texto: Diego Doval (Faro de Vigo).

------------------------------------------------------------

"A VERDADEIRA HISTORIA DE W. JOE"

"O DERRADEIRO CURTO DE CHOURIZO FILMS"

"PRÓXIMO ESTRENO"

"SEGURAMENTE  A FINAIS DE MAIO, SEGUIREMOS INFORMANDO"

(PREME NAS FOTOS PARA VELAS AMPLIADAS)

Johny, "W" e Don José

O sheriff Peebodee, A bella Luci e os secuaces.

A mafia mexicana, O barman e o enterrador, e os figurantes.

Mendoza e A banda.

"A VERDADEIRA HISTORIA DE DE W. JOE". Este é o titulo do primeiro westerm cambadés dirixido, producido e realizado pala afamada produtora cambadesa "CHOURIZO FILMS". No seu fotolog www.fotolog.com/chourizofilms  estanse a desgranar dende  hai varios días a trama, os personaxes e algúns fotograma do filme. Polo de agora aínda non hai data nin lugar para a estrea, polo que nos comentan parece ser que vai ser unha cinta de calidade, pero ben esperamos ansiosos o estrea. Dicir que para Unha Grande Chea, foi todo un pracer e unha honra participar no filme, do cal gozamos coma ananos dunha tarde de rodaxe no Bar Germán. Esperamos facer seguindo colaboracións con Chourizo Films e con calquer colectivo de Cambados, o importante é que o noso pobo saia na prensa por estas cousas e non por outras.

------------------------------------------------------------FUTBOL DE CAMBADOS En : www.clubjuventudcambados.cl.tf

BALONCESTO DE CAMBADOS EN: www.xuven.com

------------------------------------------------------------

"CAMBADOS, PERLA DE AROUSA"

"MARISCOS LAUREANO" DE CAMBADOS É O PROVEEDOR DAS "RICAS" OSTRAS

¡Ostras!

En menos dun ano, dous clientes atoparon perlas naturais nun restaurante galego de Sitges

Quen rexenta o restaurante galego Casa Hidalgo de Sitges desde fai 21 anos, José Yáñez, non sae do seu asombro. En menos dun ano os seus clientes atoparon xa dúas perlas naturais en dúas das ostras das que deron boa conta. E iso que as perlas naturais, as non cultivadas, son extremadamente raras posto que se forman fortuitamente, cando un corpo estraño alóxase no tecido da ostra.

A circunstancia fai que só se forme unha perla de cada 15.000 ostras. O tamaño, a forma e a cor pode depender do tamaño e forma do corpo estraño que se aloxa na ostra. En resposta á irritación que produce no animal, a ostra segrega nácar de forma considerable para envolver ao corpo estraño. Ao longo dos anos increméntanse as capas de nácar, tamén coñecido como madreperla.

A última perla atopoulla fai uns poucos días na boca unha clienta barcelonesa deste restaurante da rúa Sant Pau de Sitges. Apareceu nunha ostra especial (Ostrea edulis). A outra a achou Josep Rosell, un asiduo cliente de Vilanova i a Geltrú, nunha impoñente ostra Napoleón de carne desbordante (tamén da especie Ostrea edulis, pero de maior tamaño).

Instalacións de Mariscos Lareuano e o seu propietario.

Josep Rosell conserva a perla adherida con papel adhesivo transparente a unha das valvas da ostra na que apareceu coma se tratásese dunha xoia, coma se fose un tesouro.

Converteuse nun dos motivos de interese para a clientela do antigo bar que rexenta na Rambla Principal da capital do Garraf. Rosell recorda haberse mostrado "moi sorprendido" tras achar a nacarada perla.

O propietario de Casa Hidalgo, que se dfine como un "prescriptor de felicidade", asegura que no seu restaurante serven contorna a 200 ostras semanais pero nunca antes, en dúas décadas, atopouse nin unha soa perla. As ostras e o resto do marisco chégalle directamente das Rías de Galicia, en concreto da vila de Cambados (Pontevedra). E fai xa 15 anos que José Yáñez ten ao mesmo provedor, Mariscos Laureano.

Josep Rosell conserva a perla adherida con papel adhesivo transparente a unha das valvas da ostra na que apareceu coma se tratásese dunha xoia, coma se fose un tesouro.

Converteuse nun dos motivos de interese para a clientela do antigo bar que rexenta na Rambla Principal da capital do Garraf. Rosell recorda haberse mostrado "moi sorprendido" tras achar a nacarada perla.

O propietario de Casa Hidalgo, que se dfine como un "prescriptor de felicidade", asegura que no seu restaurante serven contorna a 200 ostras semanais pero nunca antes, en dúas décadas, atopouse nin unha soa perla. As ostras e o resto do marisco chégalle directamente das Rías de Galicia, en concreto da vila de Cambados (Pontevedra). E fai xa 15 anos que José Yáñez ten ao mesmo provedor, Mariscos Laureano.

------------------------------------------------------------

"ESPOSALNÉS ACOLLEU CON CARIÑO O CANTAUTOR"

Onte os Cambadeses que non estiveron en Exposalnés perderon un gran concerto dun gran home e dunha gran voz, Tino Baz. Haille que adxudicar un bo tanto os libreiros de Cambados, quen pese a todas as dificultades que se lle puxeron puideron celebrar este concerto nun marco o que non estamos acostumados, o patio de Exposalnés. Tino estivo a unha gran altura e fixo gozar os alí presentes. O final tivemos a sorte de compartir con el uns intres, manifestounos, para a nosa sorpresa, que coñecía a nosa páxina e fíxonos a seguinte dedicatoria: "Para Unha Grande Chea, dicíndolle moitas grazas pola súa complicidade. Pola liberdade. O corazón da terra". Tamén adicada especialmente os alí presentes interpretou a "canción molesta para algúns", pero un canto a liberdade "A Maruxa", aquela que interpretara tamén na homenaxe a Isaac Diaz Pardo. Unha gran velada na que non faltaron Paulo Nogueira, Magoia Bodega, Moncho Marin e Chilro, todos eles de Treixadura, os concelleiros Victor, María José e Amancio, a Delegada de Industria Montserrat Prado, o escritor Emilio Insua e outras persoas que realmente sentimos o concerto.

VICTOR CAAMAÑO REMATA DESMONTANDO A TRAMA DE ANABEL.

A actuación, organizada polos libreiros de Cambados, na que Tino Baz  presentaba o seu primeiro traballo discográfico, estaba prevista para o 25 de abril no Auditorio da Xuventude pero, finalmente, tivo lugar en Exposalnés xa que a utilización do auditorio foi denegada para dito acto.

A razón argumentada para esta denegación pola concelleira de cultura, foi que a actuación coincidía cun acto previamente concertado. Efectivamente, onte “improvisouse” un acto no Auditorio da Xuventude, consistente nunha  proxección para os alumnos do Conservatorio Municipal.

Poucas cousas cambiaron no Concello de Cambados nos últimos vinte anos  no eido cultural. Si, hai máis actos culturais e, en ocasións, como gran novidade somos invitados e, por certo, asistimos e o agradecemos a invitación. Pero as formas seguen a ser as de sempre, de xeito que segue a ser moi difícil facer cultura en Cambados se previamente necesitas da axuda do Concello. Aquí só se promociona unha cultura; a cultura oficialista, a cultura que non necesita de ninguén excepto para colaborar enchendo as cadeiras do público, é dicir, a súa cultura.

O excelente acto da noite do venres en Exposalnés, no que un tenro Tino Baz foi capaz de conmovernos a todos os presentes coa súa palabra e as súas cancións, non pode estar por detrás dunha improvisada proxección no Auditorio. Para promocionar a cultura o primeiro que se debe facer é  apoiar aos que verdadeiramente queren facer cultura en Cambados e non pensar sempre en acaparar o protagonismo. A participación veciñal é unha das eivas  dos consecutivos gobernos municipais do PP en Cambados, de xeito que aquí non se mova nada que eles non controlen. Pois a cultura non se pode controlar, pero si empobrecer que é o que se consegue con comportamentos como o apuntado nesta ocasión.

Resulta difícil entender porque se lle poñen trabas á organización dunha actuación cultural como esta, pero de ser certo que nos atopamos ante un “acto de censura” como apuntaron os organizadores, o salto ao pasado neste concello sería  tan grande que tal decisión só merecería a dimisión de quen a tomou ou a secundou.

------------------------------------------------------------ 

  

A conselleira de Cultura e Deporte, Ánxela Bugallo, presentou esta mañá no CGAC os Premios Nacionais da Cultura Galega, acompañada polos quince membros do xurado que elixirán as dez modalidades dos galardóns: Arquitectura e Espazos Públicos, Artes Visuais, Artes Escénicas, Literatura, Música, Patrimonio Cultural, Pensamento e Cultura Científica, Cine e Audiovisual, Iniciativa Cultural e Cultura Tradicional e de Base.

Cultura convoca estes Premios coa finalidade de facer unha mención pública a aquelas persoas ou colectivos que se teñan destacado no enriquecemento da cultura galega, tanto coas súas obras como coa súa participación en distintas iniciativas no eido da creación ou do fortalecemento do noso patrimonio cultural, tal e como aparece hoxe no DOG.

Pois ben Teatro Caracol de Cambados, foi nominada oficialmente pola Asociación Cultural Candea, como candidata o Premio Nacional a Iniciativa Cultural.  Xa estar nominados é todo un premio para Teatro Caracol, encarnado na persoa da súa directora Olga González Vilas. A nosa Asociación , UNHA GRANDE CHEA, e a primeira en felicitar a Olga e por ende a Teatro Caracol, e a facer campaña en todo que poidamos para que acaden este premio, que é realmente merecido. A Mancomunidade do Salnés tamén opta a este premio.

Teatro Caracol, actúa gratuitamente, dende fai quince anos para máis de tres mil nenos da bisbarra do Salnés durante quince días, despois de estarse a preparar durante un ano a obra. FELICIDADES CARACOL.

NOVA PATROCINADA POR:

------------------------------------------------------------

FUTBOL DE CAMBADOS En : www.clubjuventudcambados.cl.tf

BALONCESTO DE CAMBADOS EN: www.xuven.com

------------------------------------------------------------

OS LIBREIROS CAMBADESES DESMONTAN A TRAMA URDIDA POR ANABEL CARRO

DOCUMENTALMENTE ACREDITAN QUE A CONCELLEIRA FALTA A VERDADE

As librerías Castelao, Contos e Ramón Cabanillas de Cambados remitiron onte un escrito á concelleira de Cultura, Anabel Carro, para insistir en que eles só solicitaron o auditorio da Xuventude para o próximo día 25 e non para o 23 de abril, como asegurou a edila. A pesar de toda a polémica, o colectivo recorda que se vai a celebrar igual o concerto de Tino Baz. Será mañá venres, ás nove e media da noite no centro comarcal do Salnés.

O comunicado dos libreiros está asinado polos tres representantes da entidade. Nel explican que nunca intentaron reservar o auditorio para o 23 de abril, senón para dous días despois. Con iso queren desmentir as declaracións de Carro, quen asegurou que nunha entrevista mantida cun dos libreiros reservouse A Xuventude para o día 23. Teñen a disposición de quen queira a documentación acreditativa.

Deixando á marxe a polémica, o colectivo quere invitar a todos os veciños do municipio a presenciar o concerto que o cantautor galego Tino Baz ofrecerá en Exposalnés. A partir das nove e media desta noite, o autor presentará o seu último disco: «Cinsa Namorada». A entrada a esta actuación é libre e gratuíta.

Texto: "A voz de Galicia"

------------------------------------------------------------

UNHA GRANDE CHEA TV PRESENTA NO 25 DE ABRIL:

"GRANDOLA VILA MORENA"

"Grandola Vila Morena" interpretada por varios interpretes entre eles Treixadura e o noso Chalequeiro Carlos Blanco.

PARA OS MÁIS XOVENES

O levantamento militar do día 25 de abril de 1974, denominado Revolución dos Caraveis (en portugués: Revolução dos Cravos), derrubou, nun só día, o réxime político que existía en Portugal dende 1926 (coñecido dende 1933 como Estado Novo) e que era o máis lonxevo de Europa, sen grande resistencia das forzas leais ó goberno, que cederon perante o movemento popular, que rapidamente apoiaron ós militares. Este levantamento é coñecido por 25 de Abril ou Revolución dos caraveis. O levantamento foi conducido polos oficiais intermedios da xerarquía militar (o MFA), na súa maior parte capitáns que tiñan participado na Guerra Colonial. Considérase, en termos xerais, que esta revolución devolveu a liberdade ó pobo portugués (denominándose "Día da Liberdade" ó día conmemorativo instituído en Portugal para recordar a revolución). A revolución debe o seu nome á reacción popular, que repartiu caraveis ós soldados e estes os puxeron nos canóns das súas armas, simbolizando o seu apoio á revolución.

José "Zeca" Afonso compusó esta canción como homenaxe á "Sociedade Musical Fraternidad Operaria Grandolense" da vila portuguesa de Grândola. O 17 de maio de 1964 Zeca actuou nesta cidade. Esta actuación foi importante para o artista por varios motivos. Nela coñeceu ao guitarrista Carlos Paredes, de cuxa mestría coa guitarra quedou impresionado. Doutra banda, impresionáronlle tamén a conciencia e madurez políticas dos membros da Sociedade Musical e os seus escasos pero ben aproveitados recursos, cunha biblioteca, segundo palabras do propio Afonso, "con claros obxectivos revolucionarios".

O 29 de marzo de 1974, Grândola, Vila Morena foi a canción de peche dun espectáculo no Coliseo de Lisboa. Asistiron ao mesmo varios militares do (MFA) Movemento das Forzas Armadas que a escolleron como sinal de arranque para a incipiente Revolución dos Caraveis.

------------------------------------------------------------

 

Manolo Pillado é un dos veteraos en Teatro Caracol,  ademáis e membro de Iliria Teatro e Tesoreiro de Unha Grande Chea. Para Manolo o teatro é a súa gran afición de sempre.

1º.- Manolo a túa afección o teatro non é de agora, senón que xa empezaches a actuar na antigua Juventud, contanos como era aquelo.

Efectivamente, os meus primeiros contactos co teatro foron no escenario da Xuventude polo ano 1966 e seguintes. Eran obriñas da Galería Salesiana, moi cursis e con pretensións moralistas, que se representaban con ocasión de festividades como Cristo Rei ou a Purísima. Foron das últimas obras representadas na Xuventude que, ata eses anos, tivo unha gran actividade en celebración de festivales e representacións de teatro, xeralmente con fins benéficos e sempre con obras moi simples, tipo comedia ou folclóricas.

Hai que ter en conta que, no aspecto cultural case todo estaba prohibido. A represión era terrible e calquera manifestación artística ou cultural estaba controlada pola censura; non soio o teatro, tamén o cine, a  radio, prensa, libros, conferencias… todo requería permiso gubernativo, que moitas das veces era denegado. Escritores, autores e directores de cine e teatro, artistas, intelectuales… estaban tamén “marcados” pola censura e prohibida toda a súa obra. Por poñer un exemplo, películas como “Divorcio a la Italiana” de Marcelo Mastroianni, ou a obra de teatro “Aguila de Blasón”, de Valle-Inclán, estaban catalogadas polo Servicio de Espectáculos coa peor das calificacións: “4-Gravemente peligrosa”.

2º.- Se vos din fai quince anos que iades chegar o nivel no agora estades creerialo?.

Eu penso que non. Todos sabemos que grandes proxectos quedanse só en iso, en proxectos e, pola contra, ideas máis sinxelas van conformándose co tempo e acadan unha gran dimensión. Seguramente ninguén de nos imaxinaría daquela o que chegaría a ser, co tempo, o Caracol. O que sí e certo é que, con traballo e constancia as cousas vanse conseguindo.

3º.- Contanos un pouquiño por riba de que vai a obra deste ano “Pin , Pan Pum”

Trátase da adapatación dunha obra de Tomás Afán Muñoz (Jaén, 1968) que é un autor de teatro infantil  moi prolífico, distinguido con múltiples premios, aderezada con algún monólogo de Gila e do arxentino Pressetti. É unha obra coa que se pretende mostrar, dun xeito divertido para os rapaces, a inutilidade e o absurdo das guerras que, ademais de non resolver ningún problema, causan a morte, a pobreza e a destrucción dos pobos.  

4º.- Sabemos que tamén pertences o grupo de  teatro Iliria de Vilagarcia, contanos a experincia e tamén vindeiros proxectos.

O grupo Iliria naceu dun Curso de Arte Dramático organizado polo concello de Vilagarcía fai catro anos. Levamos xa representadas máis de dez obras baixo a dirección de Moisés Morales e actualmente temos en cartel o espectáculo “Dilirius de humor” composto por tres obras curtas de Antón Chéjov: “Tráxico á forza”, “O aniversario” e o monólogo “Sobre os males que provoca o tabaco”. Imos xa pola media ducia de representacións, a última o domingo pasado en Corvilón e, a verdade, con gran éxito de público sempre, o que é de agradecer e nos estimula a seguir preparando cousas novas.

O noso próximo proxecto é algo no que estamos xa traballando fai uns meses. Trátase dunha adaptación ó teatro de “O Principiño”, de Antoine de Saint-Exupéry que está xa nunha fase bastante avanzada. Procuramos prestar a maior fidelidade ó texto da obra partindo dunha montaxe moi sinxela.

5º.- É deficil manter a atención dos nenos durante unha hora verdade?

Por suposto que si, a lo menos co grao de atención que sería desexable. Tamén hai que ter en conta circunstancias como a idade dos rapaces que influien en gran maneira na atención que poidan prestarlle. Non é facil que unha obra guste o mesmo a nenos de preescolar que a rapaces da ESO, como é o caso do noso público, pero si consegues atraer a súa atención dende o principio, resulta máis facil mantela despois e o resultado, por suposto, é máis gratificante.   

6º.- Que futuro lle auguras a Treatro Caracol?

Este “caracol” goza de moi boa saúde e o desexo de todos é  que continúe moitos anos facendo teatro para os rapaces como ata agora. 

7º.- O monologo teu na gala “Tende Unha Man”, estivo a un gran nivel, nunca pensaches continuar nesta liña.

O monólogo “Sobre os males que provoca o tabaco”, como dixen antes, forma parte do ultimo espectáculo que estamos a representar polo grupo de teatro Iliria, e precisamente nesa liña vai o noso traballo. Si te refires en concreto ó tema dos monólogos, desde logo que temos en proxecto novas obras e monólogos, pero non podería decirche para cando, de momento trataremos de ir sacando adiante o que temos empezado, que xa é bastante.

8º.- Que pensas do opoio institucional cambadés  (concello refirome)o teatro en particular e a cultura en xeral.

Realmente é moi pouco o que se fai en apoio de actividades culturais ou artísticas. Non se trata soamente de que che dean unha subención anual para cubrir o expediente.  As institucións están para apoiar e promocionar a cultura en todos as suas manifestacións e o que fai falta é vontade, máis ainda que o que pode significar a axuda económica. Moitas veces, para demostar o apoio institucional, é suficiente coa presencia de determinadas persoas representativas en actos culturais como poden ser conferencias, presentacións de libros ou unha obra de teatro, e iso non custa cartos. O que hai que ter, repito, é gañas e apostar pola cultura, que é apostar polo futuro.

9.- Bueno Manolo, vemonos.

Moitas grazas por este espazo que me brinda de opinión  www.unhagrandechea.org.es e grazas  tamén a todos os que, coa súa presenza e apoio, aléntannos a seguir adiante no mundo do teatro. 

------------------------------------------------------------

FUTBOL DE CAMBADOS En : www.clubjuventudcambados.cl.tf

BALONCESTO DE CAMBADOS EN: www.xuven.com 

------------------------------------------------------------

CARTAS Ó DIRECTOR

"A LEI DE PESCA"

Estimados amigos:

Xa sei que a vosa páxina é eminentemente cultural, pero desexaría que me publicarades esta pequena misiva. É referente a politización por parte do PP da vida municipal con temas de nivel supramunicipal ou autonómico. É unha orde que teñen do seu xefe máximo a nivel galego o Sr. Feijoo. O luns o Alcalde Touris teatral izou nun Pleno un asunto que non ten que ver nada cos intereses do concello, é mais cando a oposición lle pide plenos neste senso sempre llos desestima alegando precisamente esta razón. A moción ía da Lei de Pesca, e máis concretamente contra a Lei de Pesca que está elaborando a Xunta de Galicia e a Consellería de Pesca en colaboración cos diversos sectores que teñen que ver con esta actividade. Dende o primeiro momento de elaboración da Lei, houbo a vontade clara da Consellería da Pesca de que houbera o máximo consenso en tódalas organizacións. Logrouse un acordo asinado e ratificado pola inmensa maioría do sector, o que representa a máis do 90% dos bateeiros de Galicia. A comisión foi elexida polo propio sector a cal obtivo a confianza de tódolos bateeiros incluso da asociación San Sadurniño de Cambados. A defensa da Lei por parte de Domingo Tabuyo foi verdadeiramente exemplar silvada e abucheada en ocasións por un publico perfectamente orquestrado, sendo na súa maioría xente que non era veciña de Cambados ou acólitos do PP.  O que queda claro é a vontade de acordar en consensuar por parte da Xunta de Galicia e o esforzo que a Xunta e bateeiros fixeron para chegar a este amplísimo acordo. Queda fora o PP, o PP é un partido de oposición na Xunta e no Estado, como non poden dar trigo, adícanse a xestionar o ruído, porque non solucionaron o problema cando estiveron dezaseis anos da Xunta O que non sabiamos é que Rosa Oubiña e Jose Antonio Domínguez tamén tiveran bateas, eles tamén estaba entreo publico. Ah, por certo o Bloque , e nunca tan ben dito, “Fixose de Cobas”.  O luns Tourís , vergoñamente , dou comezo a campaña electoral  das Eleccións a Xunta de Galicia de 2009, pero non temades destes plenos orquestrados vai haber moitos máis. Sen máis grazas anticipadas.

mifdez1961@hotmail.com

NOTA DE U.G.CH.- A persoa que nos remiteu esta carta, identificouse perfectamente, e esta asociación non ten por que conicidir con esta opinión nin con calqueira outra que nos remitan.

------------------------------------------------------------

TENIS DE MESA 

Os días 26 e 27 de Abril no Pavillón de Santo Tome e a partir das 10 horas, vai ter lugar a fase de ascenso a División de Honra masculina, tenis de altura pois en Cambados, animos a todos a disfrutar do mesmo.

------------------------------------------------------------

ANABEL DEFENDESE 

Anabel Carro esixe unha desculpa ao directivo dos libreiros por acusala de censura
A concelleira de Cultura de Cambados, Anabel Carro, quixo onte responder ás críticas que un directivo da asociación de libreiros do municipio realizou sobre o concerto dun cantautor. Este denunciaba que a concelleira lle cedeu o auditorio para celebrar o concerto do cantautor Tino Baz para, posteriormente, comunicarlle por escrito que a instalación estaba ocupada. A noticia era recollida na páxina web dunha Grande Chea, que acusaba ao Concello de censurar o concerto.
Carro quixo aclarar onte que o pasado martes un directivo dos libreiros solicitoulle verbalmente o auditorio para celebrar a presentación dun disco o próximo 23 de abril. A resposta foi afirmativa, pois non había ningún acto previsto para ese día. O luns, en cambio, a responsable de Cultura recibiu unha petición por escrito na que se solicitaba o auditorio para o día 25. Consultada a axenda de actos, Carro comprobou que o auditorio estaba ocupado ese día.
A concelleira considera que cumpriu coa súa palabra e que, en todo momento, mostrou a súa disposición para ceder A Xuventude. Recorda que esta instalación está aberta a todas as asociacións que desexen utilizala. O que non se pode facer, asegura, é cambiar as datas sen avisar e tergiversar o sucedido. Por iso pide ao directivo, Ramón Domínguez, que pida desculpas pola súa «desafortunada» actuación.

------------------------------------------------------------

  

 

FUTBOL DE CAMBADOS En : www.clubjuventudcambados.cl.tf

BALONCESTO DE CAMBADOS EN: www.xuven.com

------------------------------------------------------------

JAZZ DE ALTURA NO CONTINENTAL

(Preme nas imaxes para velas ampliadas)

 

Víctor Caamaño Rivas, portavoz do grupo municipal do Bloque Nacionalista Galego, presenta para a súa contestación no vindeiro Pleno do luns 21 de abril as seguintes PREGUNTAS:

          

A invitación foi cursada vía fax desde a Delegación Provincial da Consellería de Vivenda ao Concello, para que o goberno municipal a trasladara aos interesados. Por todo isto preguntamos:

1.- ¿ Por que aos concelleiros da oposición non se lles avisou, desde o Concello, da existencia da invitación a dito acto?

2.- ¿Por que  non asistíu ningún representante do Goberno Municipal, a pesar de estar invitados pola Consellería de Vivenda?

O indubidable atractivo turístico do entorno do Pazo e Praza de Fefiñáns é un dos principais causantes de que, desde hai xa moito tempo, numerosos autocares con visitantes estacionaran nos terreos da Merced  para visitar este entorno.

       

A recente urbanización do antigo campo de futbol da Merced fai, agora imposible, a utilización destes terreos para esta finalidade, polo que preguntamos:

3.- ¿Onde estacionarán a partir de agora os autocares que se acheguen a visitar o entorno de Fefiñáns?

------------------------------------------------------------

FUTBOL DE CAMBADOS En : www.clubjuventudcambados.cl.tf

BALONCESTO DE CAMBADOS EN: www.xuven.com

“OUTRAS SECCIÓNS DE “UNHA GRANDE CHEA” e de CAMBADOS
Visita os nosos videos en	http://www.youtube.com/unhagrandechea
Visita as nosas fotos en:	http://www.fotolog.com/unhagrandechea1
Visita a nosa música en:	http://www.musicamp3.com/UNHAGRANDECHEA
Visita os nosos video clips en:	R.I.P : http://es.youtube.com/watch?v=hqCED9R4SLc O sida: http://es.youtube.com/watch?v=mGwQAWs2HAE Lo dudo: http://es.youtube.com/watch?v=NUTYC4neQSM Farmacias: http://es.youtube.com/watch?v=ghRpbkiBnGY
Se queres coñecer Cambados dende o teu ordenador visita	http://www.cambadosenfotos.net

------------------------------------------------------------

 

  

O vindeiro 25 de Abril, Dia da Revolución dos Carabeis, ás 21.30 horas e no Auditorio da Xuventude o afamado cantautor galego Tino Baz dará un oncerto, interpretando cancións do seu disco “A cinsa namorada”. Este acto está organizado polas librerias Contos, Castelao e Ramón Cabanillas. Os libreiros, verdadeiros dinmizadoras da vida cultural cambadesa. Convidannos a disfrutar dunha das mellores voces de Galiza que poseu este veciño da Garda, colaborador de Treixadura e un dos interpretes do kikiriki. Máis información en www.tinobaz.com . Tamén podes ver arriba nesta mesma páxina un videoclip do cantautor.

------------------------------------------------------------

  

     

FRANCISCO DE LA FUENTE ACHEGA A SÚA OBRA AO CENTRO COMARCAL DO SALNÉS

'Lembranzas' poderá visitarse do 17 ao 30 de abril

Francisco de la Fuente Alonso é Enxeñeiro Técnico Industrial e Técnico Superior en Gravado e Estampación e ainda que reside en Zaragoza, naceu en Combarro e é un gran enamorado de Cambados, posúe un gran dominio en distintas técnicas que lle permiten desenvolver como gravador unha obra variada e excepcional.

É un artista completo, de grande paciencia e traballo minucioso, transmitindo tanto á madeira coma ao metal, de modo apaisonado, imáxes fantásticas e expresivas, esceas perturbadoras, tráxicas, ensoñadoras ou idealistas. No erotismo o seu sentido queda na fronteira que separa o erótico do carnal.

A súa obra abarca unha multiplicidade de temas, natureza, retrato humán, erotismo, etc., desenvolvendose con gran soltura na xilografía a fribra, punta seca, augaforte, madeira negra e tecnicas aditivas.

Nas súas xilografías obten fortes contrastes cun algo contido expresionista, mentres que coas planchas de cobre á madeira negra a súas imaxes se tornan en serenas e cheas de maxia onde se funden forza e poesía.

Nesta exposición "LEMBRANZAS" representa unha visión artística, unha producción inserta nun amplo contexto social e paisaxistico de Galicia, coo que o artista mantivo unha posición de creador comprometido. A Traxectoria persoa é íntima e a paisaxe da súa terra, tranfiguran en paisaxe sentimental, repleto de vivencias, melodias e imaxenes evocadas polo recordo, queda materializado por un proxeto xeneroso de xilografias de laboriosa execución.

-----------------------------------------------------------

FUTBOL DE CAMBADOS En : www.clubjuventudcambados.cl.tf

BALONCESTO DE CAMBADOS EN: http://4ngelct.spaces.live.com

MEDIO RURAL ORGANIZA UNHA XORNADA SOBRE A CAPTACIÓN DE RECURSOS NAS ASOCIACIÓNS A TRAVÉS DA SÚA REDE DE CENTROS COMARCAIS

A Sociedade para o Desenvolvemento Comarcal de Galiza continua co seu programa de formación sobre asociacionismo nas comarcas galegas, que se completará coa organización dun seminario de iniciación á xestión de proxectos e de subvencións.

O Salnés acollerá está xornada o vindeiro venres 25 de abril de 18:00 a 21:00 horas.

A Sociedade para o Desenvolvemento Comarcal de Galiza – dependente da Consellaría do Medio Rural – organiza unha xornada de formación sobre a captación de recursos nas asociacións, que se vai celebrar en sete centros comarcais durante o vindeiro mes de abril. A través desta actividade, que lle dá continuidade á iniciativa “Asociacionismo nas comarcas galegas” comezada durante o pasado ano, a Consellaría do Medio Rural pretende dotar as organizacións sociais das ferramentas necesarias de xestión e planificación, co que contribúe tamén ao fortalecemento do tecido asociativo en Galiza. Esta programación completarase coa organización dun seminario de iniciación á xestión de proxectos e de subvencións que se celebrará nestas comarcas entre os meses de abril e xuño.

Durante a xornada de captación de recursos explicaranse os conceptos de subvención, axuda, convenio e contrato, indicaranse as fontes de información e de busca das subvencións e analizaranse as subvencións activas no ano 2008. O obxectivo desta xornada é que os participantes poidan identificar o mapa de convocatorias de subvencións existentes, que adquiran os criterios para analizar as diferentes convocatorias e que coñezan a Lei de subvencións e as repercusións que esta ten no ámbito asociativo

DATAS E HORARIOS

O venres 25 de abril desenvolverase a xornada no centro de desenvolvemento comarcal do Salnés, de 18:00 a 21:00 horas.

INFORMACIÓN E INSCRIPCIÓNS

A participación é gratuíta ainda que é precisa unha inscripción previa (prazas limitadas)

A inscripción deberá facerse no Centro Comarcal do Salnés mediante chamada telefónica ao 986 52 60 13, enviando un fax ao 986 52 40 12 ou un e-mail a ccsalnes@comarcasdegalicia.com cos seguintes datos: nome completo, enderezo, teléfono ou e-mail, formación e ocupación laboral.

Esta xornada de formación está dirixida a persoal voluntario, a profesionais e/ou directivos de asociacións que teñan relación co ámbito da xestión e, en especial, a aqueles que teñan responsabilidades na captación de recursos. A participación na xornada é gratuíta pero é preciso inscribirse previamente posto que as prazas son limitadas. A información e as inscricións poderanse realizar nos centros comarcais a través do teléfono, o fax ou o correo electrónico indicando o nome completo, o enderezo, o teléfono ou o correo electrónico, a idade, a formación e mais a ocupación laboral.

------------------------------------------------------------

QUEN VEU E QUEN VE "A MERCED"

Víctor Caamaño Rivas, portavoz do grupo municipal do Bloque Nacionalista Galego no Concello de Cambados , presenta para a súa contestación no vindeiro pleno as seguintes PREGUNTAS:

Á edificación situada nos terreos do antigo campo de futbol da Merced, no seu momento, se lle concedeu o cambio das condicións de edificabilidade previstas nas Normas Subsidiarias de Planeamento para a unidade de xestión UG 2, o que lle permitíu facer un baixo comercial único con posterioridade á adxudicación do concurso. Esta modificación beneficiou claramente ao promotor da obra pois a creación dun baixo único aumentaba o valor económico deste.

Esta edificación  está a construír, actualmente, unha rampa de acceso ao seu aparcamento en terreo público; por este motivo solicitamos se  contesten ás seguintes preguntas:

1.- ¿Por que razón a esta edificación privada se lle permite ocupar terreo público cunha rampa de acceso ao seu aparcamento, hipotecando o futuro desenvolvemento da praza?

2.- ¿Por que  se beneficia a este promotor, gañando prazas de garaxe no seu edificio, utilizando terreo público para uso privado?

3.- ¿Se lles está a permitir a outros promotores a utilización de terreos públicos para o acceso aos  aparcamentos dos seus edificios?¿A quen?

4.- ¿Que contrapartida obtén o Concello con esta cesión?

5.- ¿Existe algún informe dos servizos xurídicos do Concello sobre a legalidade da construcción desta rampa en espazo público? En caso de non habelo, ¿farase algún?

-----------------------------------------------------------

 

 

 

RESULTADOS VOLEIBOL CATEGORÍA CADETE (1/4 DE FINAL CAMPEONATO CALEGO,PARTIDO DE VOLTA):
Partido xogado no Pabillon A Carballeira de Ourense.

Cartel anunciador e Doris Cales.

DORIS CALES  coa súa espléndida voz, a súa brillante solidez como cantante e a súa capacidade "escénica", co seu punto forte que é o "directo".

Esta neoiorquina compartiu táboas con artistas como Harry Belafonte, Lionel Ritchie ou Spandau Ballet. En España o seu talento como actriz e cantante fíxolle debutar no musical "Elvis". Despois actuou en musicais como "A Orestiada", "A Bela Helena" e "Marat-Sade".

Con "A Tribute To Lady Day", cantou a Billie Holliday con novas formulacións e aires orixinais.

Os seus dous discos como solista: "Songs From My Heart", e "DORIS CALES SPJ" confirman que DORIS ten a súa propia linguaxe musical cheo de sorpresas, calidade e categoría.

O seu terceiro disco terá colaboracións de jazz, de música electrónica e do soul e rythm and blues. Chamarase "DORIS CALES ALIVE: ARE YOU LISTENING?". Este repertorio tráenos. Novas composicións propias e versións moi persoais de artistas como Erika Badhu, os Beatles ou Elvis Presley. DORIS vén o CONTINENTAL con tres personalidades do jazz actual: NACHO PEREZ  a guitarra, JUANMA BARROSO á batería e PACO CHARLIN ao contrabaixo.

NOVA PATROCINADA POR:

------------------------------------------------------------

O viño forma parte da nosa cultura desde fai uns 6.000 anos, fundamentalmente na franxa mediterránea. Probablemente o viño é, xunto ao auga e ao leite, unha das bebidas máis antigas que se coñecen. Con todo, a consideración do viño pola sociedade cambiou ao longo da súa historia, pero sobre todo nas últimas décadas.

Ata os anos 60, o viño estaba considerado como un alimento máis, moi arraigado na cultura mediterránea. Estimouse que ata o 10% das calorías totais que inxería o ser humano adulto, máis o home que a muller, tomábanse en forma de viño. A partir dos anos 60, empezou a redución no consumo de viño, que foi substituído por outras bebidas con ou sen alcol. Este cambio debeuse á aparición de potentes empresas multinacionais que fabricaban estoutras bebidas, e que con novas técnicas de mercado conseguiron desprazar ao viño do seu lugar natural. Ademais, a partir dos anos 80, produciuse unha asociación directa entre viño e droga. Como exemplo podemos citar as campañas publicitarias da Dirección Xeral de Tráfico onde se mostraba que a suma de tres copas de viño e un coche era igual a unha ambulancia. O viño pasou a ser considerado como unha droga e o seu consumo reduciuse aínda máis. Con todo, a metade da década dos 90 empezouse a falar dos efectos beneficiosos dun consumo moderado de viño sobre a saúde.  En Cambados o efecto foi contrario é dicir o Albariño empezou facéndose en adegas familiares en consumíndose practicamente en festas familiares, ata o gran consumo de hoxe en día que se exporta todos países do mundo.

Unha das mellores dietas e a  dos franceses, que fundamentalmente é unha dieta do tipo mediterráneo. Esta dieta caracterízase pola presenza de cantidades elevadas de froitas, verduras, o aceite de oliva como achegue máis importante de graxas e un consumo moderado ou ata alto de viño.

Varios estudos epidemiolóxicos demostraron que o consumo moderado de alcol diminúe o risco de patoloxía cardiovascular. Estes estudos realizáronse comparando bebedores moderados de alcol (entre 15 e 40 gramos de alcol por día, que equivale a entre un e tres vasos de viño ao día); alcohólicos (máis de 70 gramos por día) e non bebedores. A incidencia máis baixa de morte por patoloxía cardiovascular prodúcese nos bebedores moderados de alcol. Ademais, estes estudos tamén puxeron de manifesto que nos consumidores de grandes cantidades de alcol prodúcese un aumento do risco de morrer por causas non relacionadas co aparello cardiovascular.

Consideramos medianamente claro como peña que somos albariñense e polas razóns expresadas   que o viño non é unha droga senón que é un alimento un tanto especial eso si,  polo que estamos abertamente en contra do anteproxecto, neste extremo alo menos,  da Consellería de Sanidade, e  pedimos oficialmente que se retire esa comparanza sobre todo cando falamos dos nosos caldos e en especial do Albariño.

Un artiGo de Salvador Cores "Fico". Presidente de Unha Grande Chea.

FUTBOL DE CAMBADOS En : www.clubjuventudcambados.cl.tf

BALONCESTO DE CAMBADOS EN: http://4ngelct.spaces.live.com

------------------------------------------------------------

MÁIS SOBRE A OBRA DE CARACOL

A compañía Teatro Caracol leva 15 anos ralizando representacións para os escolares do Salnés. A idea xurdiu cando aos pais ocorréuselles que, por unha vez, eles podían subirse ao escenario e que os seus fillos mirásenos desde a platea. Este ano volven para pór en escena a obra “Pim, pam, pum”, e farano, como sempre, no Instituto Francisco Asorey . Durante varias semanas pasarán polo salón de actos os alumnos da maior parte dos colexios da comarca que, un ano máis, gozarán da coidada posta en escena e do resultado de meses de duro traballo, que realizan sabendo que o resultado final sempre vale a pena.

O grupo de teatro caracol volverá aos escenarios o vindeiro luns 14 de abril para deleitar a grandes e pequenos coa súa nova obra de teatro, titulada, ”Pim, pam, pum”.

O libreto está adaptado, como vén sendo habitual, por Olga González, e nel mestúranse desde un libro de Tomás Afan Muñoz, ata algúns dos monólogos máis coñecidos do humorista Gila, ou do artista arxentino Presetti. A trama é unha alegación contra a guerra, un musical en clave de humor que vira ao redor de dous países que se “enfadan” entre si e deciden ir á guerra.

Aínda que os nomes dos países non se refiren a ningún real, seguro que todos temos en mente algúns que nos axudarán a pensar exemplos máis actuais. Na obra iremos vendo todo o proceso polo que pasan estas dúas nacións para enfrontarse entre si, de xeito, por exemplo, que todos teñen que ir facer a instrución. Pero será unha vez na guerra, cando pasará algo que ninguén esperaba, e é que un membro dun dos bandos namorarase dunha moza do bando contrario.

A idea é demostrarlle aos nenos o ridículo que é un enfrontamento violento, non só nunha guerra, senón tamén no día a día, na nosa vida cotiá, que máis vale dialogar e poder chegar a acordos, que utilizar a violencia para solucionar os nosos problemas. Os personaxes da obra son adultos, pero xogando ás guerras como o fan os nenos na rúa.

A medida que a obra avanza, o sorriso vaise conxelando e a mensaxe faise cada vez máis terrible, a guerra destrúe todo o que toca, sen importarlle quen ou que sexa.

Pero o espectáculo tamén é un musical, xa que está pensada para que poida ser entendida por todos os escolares que vaian vela, e que comprenden desde primeiro de primaria ata segundo da ESO. Poida que os máis novos non acaben de entender algúns dos momentos da obra, pero gozarán coas cancións e os momentos máis distendidos, mentres que para os máis maiores a alegación efectuada estará claro.

Ata os adultos, que poden acudir ao instituto Francisco Asorey os domingos, gozarán de todos os aspectos da representación.

En canto ás actuacións músicales, todos poderemos recoñecer as cancións, xa que son adaptacións de composicións dalgúns dos artistas máis famosos deste país, como Mecano ou Miguel Bosé.

A compañía ten un elenco de máis de 40 actores, con todo nesta obra actuarán uns 12, que desenvolverán os personaxes diante de máis de 4.000 alumnos de colexios e institutos de toda a coamrca do Salnés.

As representacións efectuaranse entre o 14 e o 27 de abril en actuacións xa programadas cos centros escolares, aínda que todos aqueles que queiran vela, xa sexan adultos ou novos, teñen a oportunidade de facelo os domingos 20 e 27, en dúas sesións ás 18 e ás 20 horas. Estas, tamén serán no Instituto Francisco Asorey, no salón de actos, aínda que deberán abonar unha entrada de 3 euros, que servirá para pagar os múltiples gastos que ten a compañía.

Un ano de preparación> Organizar cada ano unha representación destas características é complicado, e sobre todo, leva moito tempo. Adaptar a obra elixida para os gustos dos máis pequenos ocupa a Olga González, a directora da compañía, máis dun ano (agora mesmo xa está preparando a que se representará o ano que vén), logo está elixir a música, o vestiario e a decoración do escenario e similares, aínda que moitas persoas colaboran con eles nestes aspectos da produción, segundo Olga González, “a Compañía Caracol ten moita xente que nos axuda sen esperar nada a cambio, sempre hai xente que se ofrece”.

Unha vez que o teñen todo listo, comezan cos ensaios en setembro ou outubro, e van perfeccionando os seus papeis ata o día da estrea que adoita ser en abril, logo de sete meses. Aínda que para González todo ten a súa compensación “Cando ves as caras de felicidade dous rapaces”.

FUTBOL DE CAMBADOS En : www.clubjuventudcambados.cl.tf

BALONCESTO DE CAMBADOS EN: http://4ngelct.spaces.live.com

------------------------------------------------------------

A concelleira do PSOE, Raquel Chaves, foi galardoada polo seu traballo centrado na recuperación dunha mina.

Premio ao mellor expediente académico e premio tamén ao mellor traballo de fin de carreira. Estes foron os dous galardóns que onte recolleu a concelleira do PSOE en Cambados, Raquel Chaves, na Escola Técnica Superior de Enxeñería. Esta licenciada en Enxeñería Ambiental presentou un proxecto sobre a restauración dunha mina abandonada en Pedrafita.

Chaves terminou os estudos de Enxeñería Ambiental fai agora catro anos e, desde entón, estivo traballando no seu proxecto de fin de carreira. Foi unha tarefa dura; «foi un esforzo notable porque tinga que estar traballando e estudando», afirma. Pero todo mereceu a pena. «E algo que me satisfai, aínda que só sexa como recompensa persoal», engade. O seu esforzo valeulle unha media de notable alto no seu expediente académico e outro galardón polo seu traballo de fin de carreira.

Chans contaminados

O traballo de Chaves centrouse no estudo dun área abandonada en Pedrafita, en Lugo. Os terreos pertenceron a unha explotación mineira de chumbo e cinc que foi abandonada nos anos 90. Entón, a Lei de Minería non esixía a restauración da zona. «Ou primeiro paso foi facer unha avaliación de todo ou chan afectado e dous arredores para, a partir de aí, elaborar un diagnóstico», explicou a concelleira.

A súa investigación tiña, ademais, unha particularidade especial. «Esta é unha dás poucas zonas de Galicia onde houbo explotacións mineiras sobre un chan de calcaria», asegura. Circunstancia que lle permitiu, ademais, saber como se comportaban os metais pesados ante estes materiais. «Ou diagnóstico final foi que grazas a lestes chans calcáreos hai moita inmobilización de metais non chan», explica. Isto impide que, por exemplo, contaminouse a auga, pero non a vexetación. Así, «ou único problema que pode haber é a contaminación nas plantas», asegura.

Ao seu traballo quédalle pendente saber se esta contaminación vexetal pode afectar aos animais, pois se trata dunha rexión gandeira. Unha parte da que, asegura, deberá encargarse a bioloxía. Raquel Chaves xa ten agora prevista unha nova parte deste estudo, co que fará a tese doutoral. Centrarase na recuperación paisaxística desta área, moi degradada. Haberá que ver se a súa tese merece tamén outro galardón.

FUTBOL DE CAMBADOS En : www.clubjuventudcambados.cl.tf

BALONCESTO DE CAMBADOS EN: http://4ngelct.spaces.live.com

TURISMO RURAL

Trátase dun deporte nacional que antes se chamaba 'ir ao pobo'. A diferenza é que se vas ao teu pobo é gratis, e se fas turismo Rural vas a un pobo que non é teu e pagando unha pasta. Para facer turismo rural non vale calquera pobo. Ten que ser un pobo 'con encanto'.

-E que é un pobo 'con encanto'? Pois un pobo que sae nunha Guía de pobos 'con encanto'. Se é que se cae polo seu propio peso.

A estes pobos adóitase chegar a través dunha estrada comarcal 'con encanto', que é unha estrada con tantas fochancas e tantas curvas que cando chegas ao pobo estás 'encantao' de baixarche.

E cando entras ao bar intentas integrarche cos veciños.

- ¡¡¡Bos días, paisanos!!! Que é o típico de aquí?

E o do bar pensa: 'Pois aquí o típico é que vingan os parvos da cidade os fins de semana a deixarse duascentas mil pesetas'.

O seguinte é aloxarse nunha casa rural ou 'casa con encanto', que é unha casa adornada con moitas vasillas e restras de allos no teito, que non ten nin tele, nin radio, nin microondas.

Iso si, ten uns mosquitos trompeteiros que pola noite fan máis ruído que unha Derbi Coyote. Logo dáste conta de que os do pobo viven nunhas casas que non teñen ningún encanto, pero teñen jacuzzi, parabólica, Internet e porteiro automático. A túa casa non ten porteiro automático, pero ten unha chave que pesa medio quilo.

Outra vantaxe que ten facer turismo rural é que podes elixir entre unha casa baleira ou vivir cos donos. Estupendo. Vaste de vacacións e ademais da túa tes que aguantar unha familia postiza. Que pola noite ti queres ver a película, eles os documentais, e exposche: "Quen manda máis, eu que paguei 600 euros ou este señor que vive aquí" Pois gaña el, que ten garrote.

E encima dinche que tes a 'posibilidade de integrarche nos

labores do campo'. Que quere dicir que che espertan ás cinco da mañá para muxir a unha vaca. Non che fode? É coma se vas a unha gasolineira e tes que pór ti a gasolina, ou coma se vas a un McDonalds e tes que recoller ti a bandexa. Ou sexa, o normal.

Así que te levantas ás cinco para muñir ás vacas. Que digo eu: por que hai que muxir ás vacas tan temperán?

Se o leite está aí. Non se poden muxir despois do aperitivo? Eu creo que isto é amolar por amolar, porque á vaca tenlle que sentar como unha patada nas ubres que a esperten ás cinco da mañá para que lle toque as tetas un estraño. Que a vaca mírache como dicindo: 'Tío, se queres leite vaite á neveira colle un tetra brick'. É que son ganas de molestar. Pero o 'encanto' definitivo son as 'actividades ao aire libre'.

Como cando se pon a facer sendeirismo, que é o que habitualmente se chama andar, e consiste, pois iso, en pór un pé diante doutro ata que non poidas máis, mentres os do pobo adiántanche nun 'todoterreo' con aire acondicionado.. Pero ti encantado. Vas polo campo como abducido. Vólveste bucólico e todo paréceche impresionante: ves unha 'caca' de vaca e soltas:

'Ummmmmh que cheiro a pobo.' A pobo? A pobo non, cheira a merda. Iso si, a merda 'con encanto'. E todo, sexa o que sexa, sábeche a gloria: no mesón ponche dous ovos fritidos con chourizo e ti na túa cidade non che comes estes ovos, nin estes chourizos. E dislle ao camareiro:

- 'Oia a que este chourizo é de matanza?'

- 'Pois case, porque a punto estivo de matarse na curva o do camión de Campofrío'.

De súpeto oes unhas badaladas e dis:

-'¡Ah!. ¡Que paz!. Non hai nada como o son dunha campá.'

E o do bar diche: '¡Pero se está gravado! Non ves o altofalante do campanario?'

Nese momento pregúntaste se os sons das galiñas e dos

grilos non virán nun CD: Rural Mix2005', 'Os 101 Maiores Éxitos campestres.' Do único que estás seguro é de que os mosquitos trompeteiros son de verdade. Que pareces un Ferrero Roché con varicela. Eu creo que, de luns a venres, a xente destes pobos vive como todo o mundo, pero o fin de semana distribúen pola estrada a uns tíos disfrazados de pastores e cando ven que se achega un coche, avisan aos do pobo co móbil:

- '¡Eh, que veñen os do turismo rural'! E cambian o cartel de 'Videoclub' polo de 'Tasca', soltan uns cans coxos polas rúas e sentan á entrada do pobo a dous avós facendo alpargatas, que logo che compras unhas e sáenche máis caras que unhas Nike.

En fin, eu creo que unha montaxe tan grande como este non pode ser obra de persoas illadas. Estou seguro de que están implicadas as autoridades. Imaxínome ao alcalde: - 'Queridos paisanos: este verán, para incrementar o turismo, imos importar máis mosquitos do Amazonas, que o ano pasado tiveron moito éxito. E quero ver a todo o mundo con boina, nada de gorriñas de Marlboro. ¡E facede o favor de pintarvos o entrecello, que non parecedes de pobo! E as avoas Nada de top less no río, que espantades aos mosquitos..

Ah, e por certo: Este ano non fai falta que ninguén faga de bobo do pobo.

¡Cos que veñen de fóra xa vale!

Un artigo de Javi Meis para www.unhagrandechea.org.es

FUTBOL DE CAMBADOS En : www.clubjuventudcambados.cl.tf

BALONCESTO DE CAMBADOS EN: http://4ngelct.spaces.live.com

-----------------------------------------------------------

O Centro Comarcal do Salnés, en Cambados, proxecta dentro do ciclo de documentais de Cinemas Dixitais, o sábado 12 de abril ás 18:00 h. o documental "Os Satélites, unha orquestra de lenda". A entrada é de balde, ata completar aforo.

OS SATÉLITES (2006)

Descrición

O principal obxectivo é amosar ó gran público a historia da gran orquestra coruñesa Os Satélites a través de algúns do seus integrantes desde a súa formación alá polo 1939 ata a actualidade.

Testemuñas de antigos integrantes, fotografías antigas da formación, imaxes de arquivo ó longo de varias décadas son os principais valores de producción deste traballo documental.

Argumento

Os Satélites: Unha orquestra de lenda é un documental que recolle a través das declaracións e testemuñas dos seus protagonistas directos a existencia durante seis décadas da más senlleira e internacional das orquestras galegas.

Localización

A Coruña.

Comeza o curso de Introdución a OpenOffice en A Illa de Arousa

A iniciativa da  Rede de Dinamización da Sociedade da Información do PEGSI (Plano Estratéxico Galego da Sociedade da Información da Dirección Xeral de Promoción Industrial e da Sociedade da Información) é unha das estratexias fundamentais para o desenvolvemento das políticas de inclusión na S.I. e o desenvolvemento rural. A Rede de Dinamización da Sociedade da Información axudará a levar a cabo actuacións relacionadas co desenvolvemento da actividade económica, empresarial e da implantación dos servizos electrónicos, titorizando a cidadanía con maiores dificultades e proporcionándolles os medios e ferramentas necesarios para poder formar parte activa da Sociedade da Información. A Rede conta con 100 dinamizadores e dinamizadoras, espallados pola xeografía galega en diferentes entidades, que desenvolven charlas, obradoiros e cursos de alfabetización dixital e outros de moi variada temática, adaptándose ás diferentes necesidades dos colectivos sociais tales como mulleres, persoas maiores, persoas con discapacidade, xuventude, asociacións e empresas.

O Centro Comarcal do Salnés e a Rede de Dinamización da Sociedade da Información organizan, en colaboración co Concello de A Illa de Arousa, o curso de Introdución a OpenOffice de 10 horas de duración, que se desenvolverá desde o día 14 de abril até o día 18 de abril na Aula de Informática do CEIP A Torre (Illa de Arousa) co seguinte horario: 20:00 a 22:00 horas.

Con esta actividade preténdese que os/as alumnos/as coñezan as opcións de traballo ofrecidas polo paquete ofimático OpenOffice, así como a finalidade de cada unha das aplicacións contidas no mesmo.

A realización destes cursos é froito da colaboración da Rede de Dinamización da Sociedade da Información e mancomun.org, iniciativa galega polo software libre.

Datos de contacto:

Alberto Fandiño Mariño

Eliana Bouzas Collazo

Rede de Dinamización da Sociedade da Información

Centro Comarcal do Salnés

Tlf.: 986 52 60 13

Fax: 986 54 33 66

http://dinamiza.sociedadedainformacion.eu/centros/index.php?idc=77

Para máis información sobre o proxecto  pódese acudir ao  portal web da Rede de Dinamización da Sociedade da Información: http://dinamiza.sociedadedainformacion.eu

Centro Comarcal do Salnés

Paseo da Calzada s/n

36630 Cambados (Pontevedra)

Tl.: 986 52 60 13 - Fax: 986 52 40 12

Correo electrónico: ccsalnes@comarcasdegalicia.com

FUTBOL DE CAMBADOS En : www.clubjuventudcambados.cl.tf

BALONCESTO DE CAMBADOS EN: http://4ngelct.spaces.live.com

------------------------------------------------------------

 

O no tesoureiro Manolo Pillado e a súa filla Aloia foron a ver unha actuación de Ismael Serrano no Teatro Jovellanos de Gijón o día 29 de marzo pasado , o cal na mesma entrega asinounos a seguinte adicatoria  "PARA UNHA GRANDE CHEA, ABRAZOS, GRACIAS POR SOÑAR DESPIERTOS, ISMAEL SERRANO". . Asi pasa a engrosar a nosa selección de famosos.

------------------------------------------------------------

"O CARALLO 29"

"O carallo 29" é unha expresión que forma parte do acervo popular da lingua galega. O termo carallo (carajo en español) fai referencia vulgarmente ao pene, ao membro viril. En galego, un dos idiomas máis ricos en matices que hai, esta palabra traspasou a fronteira idiomática ata converterse nun vocábulo universal que, sen perder a súa expresividade orixinal, pódese utilizar en diferentes ámbitos e con distintos significados: admiración, asombro, desprezo, dúbida?

Precisamente, a expresión "o carallo 29" ten connotacións de dúbida, reparo, receo, incerteza ou desconfianza. E ten unha orixe histórica que se remonta xa aos tempos da Restauración, momento no que o artigo 29 da Lei Electoral proclamaba automaticamente gañador das eleccións a un candidato cando era o único que se presentaba nun distrito electoral e sen necesidade de celebrar as votacións. Motivo polo cal facíase todo o posible, legal ou ilegalmente, por lograr o candidato único e a consecuente aplicación do artigo en cuestión. Razón pola que os galegos, que viviron en primeira persoa o caciquismo da época, bautizaron o artigo con tal expresión, coas connotacións mencionadas xa anteriormente.

Moitos son os que escoitarían esta expresión algunha vez. Poucos os que coñecen a súa orixe. Pero case ninguén sabe da súa existencia real. Porque si, existe. O carallo 29 está no número 29 da Rúa Travesa, como non podía ser doutro xeito, a 50 metros da Mexilloneria Belgo. Realmente está no 9 da Rúa de San Bieito, rúa perpendicular á Rúa Travesa, que, aínda que acaba no número 27, se continuase atopariámonos no 29 cunha pedra con forma de carallo, de pene.

Para chegar ata alí, e a modo de orientación, na Praza de Cervantes collemos a rúa que está entre o Restaurante Casa Manolo e a Igrexa de San Bieito do Campo, ambos facendo esquina. Esa rúa é a Rúa de San Bieito, que baixa ata o Colexio Maior San Agustín. Uns 25 metros antes do final da rúa atópase a pedra, no cruzamento coa Rúa Travesa.

Un artigo de Maria Pedreira para www.unhagrandechea.org.es

------------------------------------------------------------

UNHA FOTO "DE CINE"

Realmente este Eduardo Apariz vai camiño de artista. Como sabedes acaba de inaugurar o seu estudio na Rúa Hospital, este ano faille a primeira comunión a súa filla Alexandra, e fíxolle a foto de comunión que podedes ver, distinta, innovadora, xenial. Unha foto "de cine".

------------------------------------------------------------

Grazas a Francisco Fernández Rei e Luis Rei imos sabendo cousas do noso poeta Ramón Cabanillas a contagotas, onte foi a presentación dun libro traducindo obras de D. Ramón o ruso, do cal xa bastante eco se fixo a prensa escrita. Pero o que non avanza e nada é a Comisión que se ía facer de "Cabanillas 2009", estamos   xa no mes de abril e aquí ninguén dixo "esta boca é miña",  logo xa se sabe ven o Albariño o verán, a vendímia e xa estamos no 2009, agás a solicitude do BNG que parece que é o único que pon un pouco de interese,  dos demais non se sabe absolutamente nada . Namentras  o concello está a facer "mutis polo foro". ¡Hai que poñerse más a obra xa!

------------------------------------------------------------

TRES CONCELLOS  LIMÍTROFES QUEREN FACER UNHA FEIRA MEDIEVAL

Estas días saíu na prensa escrita que os concellos de Cambados, Ribadumia e Vilanova queren facer unha especie de feira medieval na zona de Pontearnelas onde paradoxos do destino acabase de facer unha ponte dun corte moi modernista. Casualidade tamén é que os tres concellos que se unen son do PP, o de Vilagarcía non lle din nada pese a limitar tamén na zona. Nos pensamos que un dos mellores sitos para que se celebre unha feira medieval é o noso pobo, pero claro isto xa llo propuxemos nos o noso Concellos no ano 2006 cando precisamente nos disfrazamos de "Era Medieval", pero coma sempre as nosas ideas secaen en saco roto ¿Por qué será?. Nos de tódolos xeitos apoiremos a feria, se o noso concello participa por suposto.

------------------------------------------------------------

  

O Centro de Desenvolvemento Comarcal do Salnés proxectará o vindeiro xoves 10 de abril ás 22:00 h. o documental “Tolos por Xapón” e a curtametraxe “A Flor máis grande do mundo”

A entrada é de balde ata completar aforo.

A FLOR MAIS GRANDE DO MUNDO (2006)

Descrición:

A flor máis grande do mundo é o único conto para nenos que escribiu o gran escritor portugués José Saramago. Neste conto, o propio Saramago quéixase de non saber escribir historias para nenos, iniciando o relato cunha presenza activa do autor que, con inusitada humildade, descúlpase pola súa ignorancia. O texto invita ao lector a que conte outra vez a historia coas súas propias palabras, e iso é exactamente o que pretendemos facer. E pretendemos máis. Querémola contar con imaxes en movemento dirixida a un público universal.

Para a realización d´A flor máis grande do mundo utilizaremos unha mestura de animación tradicional foto a foto, con técnicas dixitais de postprodución e composición. Pretendemos desenvolver unha estética moi persoal, na que o realizador Juan Pablo Etcheverry teña a oportunidade de plasmar de cheo as súas capacidades creativas e sorprender cunha obra chea de transformacións, xestual e moi expresiva, que resulte moi estimulante para imaxinación de grandes e pequenos.

------------------------------------------------------------

"RECORD" DOS INFANTILES DO CLUB JUVENTUD CAMBADOS

Os infantís do Club Juventud de Cambados, bateron todo un record, aparte de quedar campións a unha xornada do remate, marcaron 202 goles nos partidos xogados. Parabéns rapaces.

FUTBOL DE CAMBADOS En : www.clubjuventudcambados.cl.tf

BALONCESTO DE CAMBADOS EN: http://4ngelct.spaces.live.com

------------------------------------------------------------

Víctor Caamaño Rivas, con DNI nº 35437835X, portavoz do Grupo Municipal do BNG no Concello de Cambados,

 EXPÓN: que no Pleno Extraordinario do 9 de novembro de 2007 aprobouse por unanimidade unha moción presentada polo PP sobre a celebración do ANO CABANILLAS 2009; en dita moción incluíuse a seguinte enmenda presentada polo grupo municipal do BNG:

Punto 2º da moción.-

·        Crear unha Comisión Organizadora dos actos do Ano Cabanillas 2009 que recolla as propostas dos diferentes sectores. Estaría integrada por Institucións Académicas (universidades, centros de ensino), Políticas (Comisión Informativa de Cultura, Xuventude e Deportes, Consellerías, Deputación), Culturais (Asociacións culturais, de ensinantes), Sociais (Asociacións de veciños, Confraría) e representantes da Familia Cabanillas.

·        A execución dos actos propostos por esta Comisión recaería na Comisión Informativa de Cultura, Xuventude e Deportes.

 A diversidade de sectores que formarían esta Comisión aseguraría unha gran variedade e riqueza de propostas culturais a realizar no 2009 ao redor da figura de Cabanillas e ademais implicaría a un gran número de cambadeses na participación en ditos actos, co cal o éxito deste evento estaría asegurado.

Cómpre darse presa na constitución da Comisión, pois xa estamos no mes de abril e a elaboración e programación dos actos necesitan un tempo de antelación suficiente para evitar presas a última hora.

 SOLICITA: que se constitúa canto antes a Comisión Organizadora dos actos culturais a celebrar no Ano Cabanillas 2009.

En Cambados a 7 de abril de 2008

------------------------------------------------------------

GRAN ESPECTÁCULO DE CARLOS BLANCO

Onte unha ampla representación de UNHA GRANDE CHEA, capitaneada polo seu presidente,  acudiu o espectáculo que protagonizou o noso primeiro chalequeiro Carlos Blanco "Humor Neghro". A verdade que o primeiro que temos que dicir do espectáculo é que o tempo pasou voando, iso quere dicir, que foi ameno , divertido, cheo de enxeño o mesmo tempo distinto. Dende logo os que teñades oportunidade de velo non o perdades.

------------------------------------------------------------